Samen Tegen Racisme Academy

Eerste workshop: “Strijd tegen racisme: wat is mijn strategie?”

*English Below*

Op 22 mei vond de eerste sessie van de Samen Tegen Racisme Academy plaats: een interactieve workshop, gegeven door Kevin-Ahn Kwang Soo-Groen en Max Arto de Ploeg Bedoyan, over strategie, motivatie, community power en de vele manieren waarop mensen kunnen bijdragen aan de strijd tegen racisme en discriminatie.

De workshop bracht mensen samen met verschillende ervaringen, achtergronden en werkvelden: activisme, sociaal werk, onderwijs, storytelling, community organising, anti-ableism, vluchtelingenrechtvaardigheid, cultureel en creatief werk en grassroots-initiatieven. Deze diversiteit liet meteen de kracht van de Academy zien: racisme wordt niet vanuit één positie bestreden. Het wordt uitgedaagd door vele stemmen, vele vaardigheden en vele vormen van actie.

Van persoonlijke motivatie naar collectieve strategie

Tijdens de workshop kwam één vraag steeds op verschillende manieren terug: hoe kunnen persoonlijke motivatie, geleefde ervaring, professioneel werk en activisme samenkomen in een heldere strategie?

Veel deelnemers herkenden het gevoel dat antiracistisch werk vaak leunt op een kleine groep betrokken mensen die veel dragen. Mensen organiseren, ondersteunen anderen, zetten evenementen op, delen kennis, reageren op urgente situaties en blijven racisme op de agenda zetten. Maar dat kan ook zwaar worden. De vraag is daarom niet alleen hoe mensen kunnen blijven doorgaan, maar ook hoe het werk collectiever, duurzamer en meer verbonden kan worden.

In de ruimte was een sterke wens om meer mensen te ondersteunen om zelf initiatief te nemen. Niet iedereen hoeft hetzelfde soort activist of organisator te worden. Mensen hebben verschillende talenten, ervaringen en posities. Sommigen zijn goed in storytelling, anderen in organiseren, lesgeven, beleidswerk, juridische strategie, media, zorg, faciliteren of community building. De workshop bood ruimte om na te denken over hoe deze verschillende vaardigheden elkaar kunnen versterken.

Van boosheid naar richting

Boosheid was een van de belangrijkste thema’s van de avond. Veel mensen dragen boosheid met zich mee over racisme, uitsluiting, tokenism, ableism, institutioneel geweld en de manier waarop kwetsbare groepen worden behandeld. Die boosheid is niet abstract. Ze komt voort uit geleefde ervaring, uit het getuige zijn van onrecht, uit het zien hoe mensen worden genegeerd, gebruikt, beschadigd of opzijgeschoven.

De workshop vroeg mensen niet om die boosheid weg te stoppen. In plaats daarvan werd een andere vraag geopend: wat kan er met boosheid worden gedaan?

Boosheid kan brandstof zijn. Het kan laten zien waar een grens is overschreden en waar verandering dringend nodig is. Maar wanneer boosheid geen richting krijgt, kan ze ook uitputtend worden. Ze kan omslaan in bitterheid, of in het gevoel dat het probleem te groot is om aan te pakken. Deelnemers onderzochten het verschil tussen alleen vechten tégen iets en vechten vóór iets.

Vechten tegen racisme is noodzakelijk, maar kan ook overweldigend voelen. Vechten vóór waardigheid, representatie, gelijkwaardigheid, veiligheid, autonomie en rechtvaardigheid kan richting geven. Het helpt om te vragen welke wereld mogelijk gemaakt moet worden. Hoe ziet betekenisvolle verandering eruit? Wat geeft energie, in plaats van alleen energie te kosten? Wat is de persoonlijke missie achter het werk?

Op die manier werd boosheid verbonden aan strategie. Het ging niet alleen over wat er mis is, maar ook over wat gebouwd, beschermd en zichtbaar gemaakt moet worden. De workshop liet zien hoe belangrijk het is om persoonlijke pijn en boosheid om te zetten in collectieve actie.

Missie, strategie en tactiek

Een belangrijk deel van de workshop richtte zich op het verschil tussen missie, strategie en tactiek. Deze woorden kunnen abstract klinken, maar tijdens de sessie werden ze heel praktisch.

Een missie geeft richting. Ze is verbonden met de diepere vraag: waarom is dit werk belangrijk? Wat is de reden om door te gaan? Welke wereld, relatie of community willen mensen helpen creëren?

Een strategie helpt bepalen hoe je richting die missie beweegt. Strategie stelt vragen als: waar moet energie op worden gericht? Wie moet worden bereikt? Welke verandering is nodig? En welke stappen zijn het meest behulpzaam? Strategie gaat over keuzes maken. Het helpt voorkomen dat mensen alles tegelijk proberen te doen.

Tactieken zijn de concrete acties die onderweg worden ingezet. Dat kunnen evenementen zijn, campagnes, storytelling, lobby, mediawerk, juridische actie, communitybijeenkomsten, educatie, protest, kunst, onderzoek, mutual aid of het bouwen van onafhankelijke platforms. De workshop maakte duidelijk dat tactieken pas echt krachtig worden wanneer ze verbonden zijn aan een grotere missie en strategie.

Deelnemers reflecteerden op hun eigen talenten, interesses en grenzen. Een beweging wordt niet sterker wanneer iedereen hetzelfde probeert te doen. Een beweging wordt sterker wanneer mensen hun eigen rol begrijpen en in verbinding met anderen werken. Sommige mensen zijn zichtbaar op de voorgrond, terwijl veel anderen belangrijk werk achter de schermen doen. Beide zijn nodig.

Verschillende niveaus van verandering

De groep onderzocht ook hoe verandering op verschillende niveaus kan plaatsvinden. Sommige verandering begint bij persoonlijke transformatie: het veranderen van gedrag, bewustzijn en de manieren waarop mensen zich tot elkaar verhouden. Dit is het dagelijkse werk van leren, afleren en verantwoordelijkheid nemen.

Een ander niveau is het bouwen van alternatieven. Dat betekent het creëren van onafhankelijke ruimtes, platforms, ondersteuningsnetwerken, media, educatie, archieven en communitystructuren. Wanneer bestaande instituties onvoldoende veiligheid, eigenaarschap of representatie bieden, beginnen mensen vaak hun eigen ruimtes te bouwen.

Een derde niveau is het veranderen van dominante instituties. Dit kan gebeuren via lobby, beleidsvoorstellen, juridische actie, campagnes, publieke druk en eisen richting overheden en instellingen.

Er werden voorbeelden gedeeld van bewegingen die publieke verandering hebben gecreëerd door deze niveaus te combineren. De strijd van Kick Out Zwarte Piet liet zien hoe de publieke opinie door de jaren heen kan verschuiven via organiseren, storytelling, protest, communitywerk, juridische druk en politieke druk. Achter elke zichtbare persoon staan veel onzichtbare mensen die langdurig werk doen.

De workshop raakte ook aan rechtszaken, beleidsverandering, mediawerk en directe actie. Verschillende tactieken kunnen elkaar versterken. Sommige creëren bewustwording. Sommige creëren druk. Sommige bouwen community. Sommige maken onrecht te kostbaar om te negeren. Verandering ontstaat vaak door een ecosysteem van mensen, rollen en acties, en niet door één enkele strategie.

Representatie, storytelling en eigenaarschap

Storytelling kwam naar voren als een krachtig instrument. Een deelnemer sprak over de wens om een film te maken over racisme, vertrekkend vanuit alledaagse ervaringen van discriminatie in de publieke ruimte. Kevin reflecteerde op het belang van Aziatische representatie in theater, onderwijs en het publieke leven.

Representatie werd besproken als iets dat dieper gaat dan zichtbaarheid. Het is niet genoeg dat mensen worden gezien als ze nog steeds worden gereduceerd tot stereotypen, symbolen of trauma. Representatie gaat ook over eigenaarschap, complexiteit en waardigheid. Het gaat over het creëren van verhalen waarin mensen volledig mens kunnen zijn.

Dit sloot aan bij het gesprek over tokenisme. Deelnemers spraken over de noodzaak om blinde vlekken bloot te leggen en ruimtes te creëren waar mensen op hun eigen voorwaarden kunnen spreken. Soms betekent dat publiek spreken. Soms betekent dat anoniem spreken. In alle gevallen doen grenzen, toestemming en eigenaarschap ertoe.

Er was een sterk gevoel dat communities hun eigen platforms en ruimtes nodig hebben. Ruimtes waar verhalen niet worden onttrokken, maar met zorg worden gedragen. Ruimtes waar mensen kunnen benoemen wat er is gebeurd, erop kunnen reflecteren en zelf kunnen bepalen wat gedeeld wordt.

Community, autonomie en people power

Community building werd herkend als krachtig, maar ook als veeleisend werk. Communities zijn niet eenvoudig. Ze bevatten verschillende ervaringen, behoeften, strategieën en verwachtingen. Dat kan spanning geven, maar het is ook waar people power begint.

Verandering komt van onderop. Ze begint wanneer mensen zich samen organiseren, gedeelde belangen vinden en genoeg druk, zichtbaarheid en zorg opbouwen om een kantelpunt te creëren. Bewegingen groeien wanneer mensen hun persoonlijke missie kunnen verbinden aan iets dat groter is dan henzelf.

De workshop nodigde deelnemers uit om zichzelf opnieuw te positioneren binnen de beweging. Iemand kan klein beginnen. Iemand kan aansluiten bij bestaand werk, iets nieuws bouwen, anderen ondersteunen met specifieke vaardigheden of zich richten op wat energie geeft. Er is niet één juiste rol. Wat ertoe doet, is het vinden van een rol die past bij iemands leven, talenten, grenzen en gevoel van betekenis.

Een van de sterkste inzichten van de sessie was dat niemand dit werk alleen hoeft te doen. Een persoonlijke missie wordt sterker wanneer die verbonden raakt met anderen. Strategie begint met weten wat ertoe doet, voor welke wereld het de moeite waard is om te strijden, en waar energie een betekenisvolle bijdrage kan leveren.

Wat nemen we mee uit deze sessie?

Hoe kan motivatie over langere tijd levend blijven?
Hoe kan boosheid worden omgezet in strategie?
Hoe kunnen burn-out en bitterheid worden voorkomen?
Hoe kunnen ruimtes worden gebouwd die veilig genoeg zijn om eerlijk te zijn en moedig genoeg om te groeien?
Hoe kunnen racisme, tokenisme en uitsluiting zichtbaar worden gemaakt zonder dat mensen zichzelf verliezen in het proces?
Hoe kunnen onafhankelijke platforms, verhalen en ondersteuningsnetwerken worden gebouwd?
Hoe kan individuele pijn collectieve kracht worden?

De sessie eindigde met een sterk besef dat strategie niet abstract is. Strategie begint bij het kennen van je eigen kracht, bij weten wat ertoe doet, voor welke wereld het de moeite waard is om te strijden, en waar energie een betekenisvolle bijdrage kan leveren.

We nodigen je van harte uit voor de volgende sessie van de Samen Tegen Racisme Academy op vrijdag 19 juni, gefaciliteerd door Saida Derrazi. In deze workshop onderzoek je hoe je een idee kunt omzetten in een krachtig burgerinitiatief. De sessie richt zich op praktische tools om mensen te bereiken, een community op te bouwen en echte impact te maken in je buurt, stad of samenleving. Meld je hier aan!

—-

On 22 May, the first session of the Samen Tegen Racisme Academy took place: an interactive workshop by Kevin-Ahn Kwang Soo-Groen and Max Arto de Ploeg Bedoyan about strategy, motivation, community power and the many ways people can contribute to the struggle against racism and discrimination.

The room brought together people with different experiences, backgrounds and areas of work: activism, social work, education, storytelling, community organising, anti-ableism, refugee justice, cultural and creative work and grassroots initiatives. This diversity immediately showed the strength of the Academy: racism is not fought from one position only. It is challenged through many voices, many skills and many forms of action.

From personal motivation to collective strategy

Throughout the workshop, one question kept returning in different ways: how can personal motivation, lived experience, professional work and activism come together in a clear strategy?

Many participants recognised the feeling that anti-racist work often depends on a small group of committed people who carry a lot. People organise, support others, create events, share knowledge, respond to urgent situations and keep pushing racism onto the agenda. But this can also become heavy. The question is not only how to keep going, but also how to make the work more collective, more sustainable and more connected.

There was a strong wish in the room to empower more people to take initiative. Not everyone has to become the same kind of activist or organiser. People have different talents, experiences and positions. Some people are good at storytelling, others at organising, teaching, policy work, legal strategy, media, care work, facilitation or community building. The workshop created space to think about how these different skills can strengthen each other.

From anger to direction

Anger was one of the most important themes of the evening. Many people carry anger about racism, exclusion, tokenism, ableism, institutional violence and the way vulnerable groups are treated. That anger is not abstract. It comes from lived experience, from witnessing injustice, from seeing people being ignored, used, harmed or pushed aside.

The workshop did not ask people to put that anger away. Instead, it opened up a different question: what can be done with anger?

Anger can be fuel. It can show where a boundary has been crossed and where change is urgently needed. But when anger has no direction, it can also become exhausting. It can turn into bitterness, or into the feeling that the problem is too big to confront. Participants explored the difference between fighting only against something and fighting for something.

Fighting against racism is necessary, but it can also feel overwhelming. Fighting for dignity, representation, equality, safety, autonomy and justice can create direction. It helps to ask what kind of world should be made possible. What does meaningful change look like? What gives energy instead of only taking energy? What is the personal mission behind the work?

In this way, anger became connected to strategy. It was not only about what is wrong, but also about what needs to be built, protected and made visible. The workshop showed how important it is to transform personal pain and anger into collective action.

Mission, strategy and tactics

A central part of the workshop focused on the difference between mission, strategy and tactics. These words can sound abstract, but during the session they became very practical.

A mission gives direction. It is connected to the deeper question: why is this work important? What is the reason to keep going? What is the world, relationship or community that people want to help create?

A strategy helps determine how to move towards that mission. It asks where energy should be focused, who needs to be reached, what kind of change is needed, and what steps are most useful. Strategy is about making choices. It helps prevent people from trying to do everything at once.

Tactics are the concrete actions used along the way. These can include events, campaigns, storytelling, lobbying, media work, legal action, community meetings, education, protest, art, research, mutual aid or building independent platforms. The workshop made clear that tactics only become powerful when they are connected to a larger mission and strategy.

Participants reflected on their own talents, interests and limits. A movement does not become stronger when everyone tries to do the same thing. It becomes stronger when people understand their own role and work in connection with others. Some people are visible in front, while many others do important work behind the scenes. Both are needed.

Different levels of change

The group also explored how change can happen on different levels. Some change starts with personal transformation: changing behaviour, awareness and the ways people relate to one another. This is the daily work of learning, unlearning and taking responsibility.

Another level is building alternatives. This means creating independent spaces, platforms, support networks, media, education, archives and community structures. When existing institutions do not offer enough safety, ownership or representation, people often begin to build their own spaces.

A third level is changing dominant institutions. This can happen through lobbying, policy recommendations, legal action, campaigns, public pressure and demands towards governments and institutions.

Examples were shared of movements that created public change by combining these levels. The struggle against Kick Out Zwarte Piet showed how public opinion can shift over time through years of organising, storytelling, protest, community work, legal pressure and political pressure. Behind every visible figure, there are many invisible people doing long-term work.

The workshop also touched on court cases, policy change, media work and direct action. Different tactics can work together. Some create awareness. Some create pressure. Some build community. Some make injustice too costly to ignore. Change often happens through an ecosystem of people, roles and actions, rather than through one single strategy.

Representation, storytelling and ownership

Storytelling came up as a powerful tool. One participant spoke about wanting to make a film about racism, starting from everyday experiences of discrimination in public spaces. Kevin reflected on the importance of Asian representation in theatre, education and public life.

Representation was discussed as something deeper than visibility. It is not enough for people to be seen if they are still reduced to stereotypes, symbols or trauma. Representation is also about ownership, complexity and dignity. It is about creating stories in which people are fully human.

This connected to the conversation about tokenism. Participants spoke about the need to expose blind spots and to create spaces where people can speak on their own terms. Sometimes this means speaking publicly. Sometimes it means speaking anonymously. In all cases, boundaries, consent and ownership matter.

There was a strong sense that communities need their own platforms and spaces. Spaces where stories are not extracted, but held with care. Spaces where people can name what happened, reflect on it and decide for themselves what should be shared.

Community, autonomy and people power

Community building was recognised as powerful, but also as demanding work. Communities are not simple. They contain different experiences, needs, strategies and expectations. That can create tension, but it is also where people power begins.

Change comes from below. It starts when people organise together, find shared interests and build enough pressure, visibility and care to create a tipping point. Movements grow when people are able to connect their personal mission to something larger than themselves.

The workshop invited participants to reposition themselves in the movement. A person can start small. A person can join existing work, build something new, support others with specific skills, or focus on what gives energy. There is no single correct role. What matters is finding a role that fits someone’s life, talents, boundaries and sense of purpose.

One of the strongest insights of the session was that no one has to do this work alone. A personal mission becomes stronger when it connects to others. Strategy starts with knowing what matters, what kind of world is worth fighting for, and where energy can make a meaningful contribution.

What can be taken from this session?

How can motivation stay alive over time?
How can anger be transformed into strategy?
How can burnout and bitterness be avoided?
How can spaces be built that are safe enough to be honest and brave enough to grow?
How can racism, tokenism and exclusion be exposed without people losing themselves in the process?
How can independent platforms, stories and support networks be built?
How can individual pain become collective power?

The session ended with a strong sense that strategy is not abstract. Strategy starts with knowing your own strenghts, where your what matters, what kind of world is worth fighting for, and where energy can make a meaningful contribution.